กลับมาแล้วค่ะ

 

ไม่ได้อัพบล็อกมา 2 เดือนแล้ว

จากเดิมที่ปกติมันอัพถี่สิ้นดี ไม่ว่าจะเป็นการอัพเดตข่าวสาร อัพเลว อัพของแจก ฯลฯ

 

ช่วงเดือนกุมภาฯ มันหายหัวไปเพราะอ่านหนังสือเตรียมสอบแอดมิดชั่นค่ะ

 

พอช่วงเดือนมีนาฯ สอบเสร็จ มันก็เตลิด เล่นเกมทั้งวันแบบเป็นบ้าเป็นหลัง

โดนพ่อติแล้วติอีก ว่าแล้วว่าอีก ว่าเอาแต่เล่นเกมทั้งวัน

ไอ้เราก็ไม่รู้จะตอบกลับไปยังไงเพราะมันเป็นเรื่องจริง

ก็ได้แต่อ้อนๆไปว่า "น่าาา ไม่ได้เล่นมาเป็นปีแล้วนะ ขอเล่นให้สะใจหน่อยเถอะ"

 

ช่วง นั้นก็มีแวบๆเข้ามาเปิดคอม ดูบอร์ดต่างๆบ้าง แต่ก็น้อยมาก เพราะวันๆมันจะสุมหัวอยู่ในห้องเล่นเกมทั้งวัน ถึงกับเอากระติกน้ำ(ใส่น้ำแข็งพร้อม) ไปตั้งไว้ข้างๆตัว ประมาณว่าจะลุกออกมาก็แค่ตอนกินข้าวกับเข้าห้องน้ำเท่านั้น

จนประมาณช่วงกลางๆเดือนมีนาฯ หลังจากที่เคลียร์เกมไปได้ 2 เกม มันก็กลับมาเปิดคอมอีกทีเพื่อเข้าไปดูแลบอร์ดที่ติดพันอยู่

พอกดเปิดเครื่องปุ๊ป........ปี๊ป............ปี๊ป..............ปี๊ป...................

 

....ปิดสวิตท์แล้วเปิดเครื่องใหม่อีกรอบ

ปี๊ป.............ปี๊ป...............ปี๊ป..................

 

ก็ เลยตามพ่อมาช่วยกันรื้อ ช่วยกันดู พ่อก็ดึงแรมออกมา แล้วใช้ยางลบขัดๆๆมัน แล้วก็ยัดมันกลับเข้าไป มันก็ยังคงส่งเสียงปี๊ปๆๆอยู่เหมือนเดิม

ก็ลองเอาใหม่ ทำยังงี้อยู่หลายรอบมันก็ยังเหมือนเดิม

พ่อมองหน้า ไอ้เราก็พอจะรู้แล้วล่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น

"สงสัยจะแรมเสียซะแล้วล่ะ..."

 

 

เฮ่อ............ว่าแล้วว่าซักวันมันต้องไป........

แรมตัวนี้จำไม่ได้ว่าใช้มากี่ปีแล้ว แต่เมนบอร์ดน่ะ มันใช้มา 7 ปีแล้ว ค่ะ ตอนแรกน่ะนึกว่าเมนบอร์ดจะไปแล้วด้วยนะ เพราะเจ้าเมนบอร์ดตัวนี้มันร่อแร่มาหลายครั้งแล้วค่ะ ก่อนหน้านั้น พี่จะชอบมาถอดแรมตัวนี้ไปลองเครื่องลูกค้าบ่อยๆ เมนบอร์ดมันก็เก่าแล้ว แล้วพอถอดเข้าถอดออกบ่อยๆเข้า มีอยู่รอบที่ทำเอาฮาร์ดดิสน็อคไปเลย ต้องลงเครื่องใหม่ ล้างบางข้อมูลทิ้งหมด ทำเอาพี่ไม่กล้าแตะเครื่องนี้อีกเลยทีเดียว...

 

เอาล่ะเข้าเรื่องต่อ

พ่อก็ไม่ค่อยแน่ใจ บอกว่า "งั้นเอาไว้รอพี่กลับมาดูให้อีกทีละกันนะ..."

"...แล้วเมื่อไรพี่จะกลับอ่ะ..."

"อาทิตย์หน้าก็กลับแล้ว"

 

สุด ท้ายพอพี่กลับมา ก็ปรากฏว่าแรมเสียตามคาดจริงๆ ถามพี่ว่าเอาไงดี เมนบอร์ดรุ่นเก่ากึ้กยังงี้ซื้อแรมใหม่ก็เป็นพัน แถมไม่คุ้มอีกตังหาก

พี่ก็เลยบอกว่า "งั้นไว้คราวหน้าเดี๋ยวจะลองหาแรมตัวเก่ามาใส่ให้ละกัน ไม่รู้ยังอยู่รึเปล่า"

หะ คราวหน้าเลยเรอะ? แล้วต้องรออีกนานเท่าไรล่ะ??

"ไม่รู้ ตอนนี้ก็ไม่ได้ใช้งานอะไรไม่ใช่เรอะ? เล่นเกมไปก่อนละกัน"

 

 

หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ใช้คอมมาเป็นเวลาเดือนนึงเต็มๆ

พอไม่ได้ใช้คอม พอมันเล่นเกมจนเบื่อแล้ว จะหาอะไรทำซักหน่อยก็รู้สึกว่ามัน...

ว่าง(หว่ะ)

ไม่เคยรู้สึกว่างๆโหวงๆอย่างนี้มานานแล้วนะเนี่ย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ความรู้สึกแบบนี้มักจะเกิดขึ้นบ่อยๆในวันที่ ไม่มีการบ้านเลย (เพราะปกติจะการบ้านล้นหลาม ทำนู่นเสร็จก็ต้องมาทำนี่ต่อ แทบจะไม่มีวันไหนเลยที่มันไม่มีการบ้าน)

สำหรับตอนนี้ ปิดเทอมนี้ ที่หนังสือก็ไม่ต้องอ่าน เรียนพิเศษก็ไม่ต้องเรียน วันๆหนึ่งอยู่กับเกมแล้วก็คอม

แล้วพออยู่มาวันหนึ่ง พอคอมเสียขึ้นมา อยู่ดีๆก็รู้สึกว่า

 

"ทำไมเราถึงมีเวลาว่างมากขนาดนี้นะ"

"พอไม่มีคอมใช้แล้ว เรามีเวลาว่างให้ทำอย่างอื่นได้มากมายขนาดนี้เลยหรือเนี่ย"

 

ไม่ว่าจะเป็นเล่นเกม อ่านหนังสือ วาดรูป ทำงานบ้าน ดูทีวี ฯลฯ

 

เมื่อก่อน สมัยตอน ม.4-5 ที่เราติดเกมออนไลน์มากๆ

เราจำได้เลย พ่อเคยพูดว่า

 

" อยากทุบคอมเครื่องนี้ทิ้งมาก เพราะมันเอาลูก-ูไป "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาถึงตอนนี้

เราเข้าใจซึ้งแล้วล่ะค่ะ

ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเลิกเล่นเกมออนไลน์แล้วก็ตาม

ถึงแม้ว่าตอนนี้เราก็แค่เล่นเนต เล่นเว็บบอร์ด หรือเขียนบล็อกบ้าง

แต่เรารู้สึกว่าตอนนี้เรากำลัง "ติดพัน" อยู่

 

ติดพันกับเว็บบอร์ด ที่ต้องคอยเข้าไปเช็คนู่นเช็คนี่เป็นประจำ ตอบนู่นตอบนี่ไปเรื่อย

ติดพันกับการดาวโหลด ที่ต้องคอยติดตามเช็คอยู่เป็นประจำว่า เฮ้ยไอ้นี่ออกมายัง เรื่องใหม่มายัง

ติดพันกับการเขียนบล็อก ถ้าเราเขียนอะไรที่มันมีสาระก็ค่อยว่าไปอย่าง แต่นี่มันสาระก็แทบจะไม่ค่อยมี แถมยัง...ไม่รู้สิ บรรยายไม่ถูก

 

วันหนึ่งๆ เราเปิดคอมบ่อยครั้งมาก ช่วงที่ไม่ได้ใช้คอมก็จะคิดอยู่ตลอดเวลาว่า...

"เอ๊...มีใครมาตอบกระทู้รึยังนะ..."

"เอ๊...มีใครมาเมนท์ยังนะ..."

"เอ๊...อนิเมะตอนใหม่มายังนะ..."

"เอ๊...วันนี้จะมีอะไรมาอัพเดตนะ..."

 

แล้วพอคิดได้ดังนั้นมันก็จะเด้งตัวลุกขึ้นมาเปิดคอม แล้วหลังจากนั้นก็ยาวสิคะ.........อย่างน้อยก็ชม.นึง

 

 

 

ดังนั้น

1 เดือนที่ผ่านมา ที่ไม่ได้เปิดคอม รู้สึกเหมือนตัวเอง "หลุด" ออกมา

ตอนนี้ไม่ค่อยสนใจเท่าไรแล้วล่ะค่ะว่า "เอ๊.....ตอนนี้มีใครมา/นู่น/ /นี่/ /นั่น/ รึยังน้า..." ไม่มีอีกแล้วค่ะ

 

ตอนนี้กำลังพยายามไม่ให้ตัวเอง"ติดพัน"กับโลกอินเตอร์เนตมากเกินไปอีกเหมือนเมื่อก่อน

เพราะนี่อีกแค่เดือนเดี๋ยว ก็จะเปิดเทอมแล้ว

การเรียนภายในระดับชั้นมหาวิทยาลัยรออยู่...

เรียนม.ปลายสายวิทย์ก็ว่ายากแล้ว ไปเรียนในมหาวิทยาลัยต้องยากกว่านี้อีกแน่นอน

 

นั่นแหละค่ะ...

เราจะเก็บ"เวลา"ที่ใช้เล่นคอม เอามาเป็น"เวลา"สำหรับอ่านหนังสือแทน

 

 

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะ"เลิก"นะคะ

แต่เราจะ"ลด" มันลงมาเท่านั้นเอง

เพราะการเล่นคอมก็ได้ประโยชน์ไปแบบหนึ่ง (เช่น ได้รับความรู้แปลกใหม่ ได้รับความบันเทิง ความสนุกสนาน พบปะเพื่อนๆ ผู้คนหลากหลาย ตามทันยุคสมัย ฯลฯ)

และการไม่เล่นคอมมันก็ได้ประโยชน์ไปอีกแบบหนึ่ง (มีเวลาอ่านหนังสือ วาดรูป ดูทีวี ช่วยงานบ้าน ฯลฯ)

 

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อน...

เล่นคอม/กิจกรรมอื่นๆ = 75/25

 

ตอนนี้ขอซัก...

เล่นคอม/กิจกรรมอื่นๆ = 40/60

 

ละกันเนอะ ^^

 

 

 

 

 

ตอนนี้สิ่งที่ยังติดพันอยู่ก็คือ...

- ดูแลบอร์ด Soul EaterFC อันนี้ไม่มีปัญหาค่ะ เริ่มต้นด้วยใจรักและก็จะยังทำต่อไป (ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ค่อยได้ช่วยแอดมินทำอะไรเท่าไรเลย ขอโทษด้วยนะคะ T^T)และได้คุยกับทุกๆคนสนุกสนานดี

- ดูแล Aria Fanclub @ AnimeLife อันนี้ก็ไม่มีปัญหาค่ะ เข้าไปคุยกับทุกๆคนแล้วสนุกดี ไม่ว่าจะเป็นท่านไว เทียร์จัง ท่านดาบ ลุงทูน(แต่ตอนนี้หายไปแล้วอ่า...) อุ้มจัง ช็อคโก้จัง (2 คนนี้ก็หายสาบสูญไปเหมือนกัน T^T) ทาร์ตคุง ยูกิคุง นาคุรุจัง (สมาชิกใหม่ ^^) และก็ท่านทาคาฮิโระ (แฟนคลับอาเรียคนล่าสุด เย้~) รักบ้านหลังนี้มากเลยค่ะ T^T อ้อ ใครอยู่บอร์ด AL ก็อย่าลืมแวะไปเยี่ยมเยียนคลับนี้กันบ้างนะคะ ^^

- แปล Amanchu! กันกับเทียร์จัง เดือนละตอนเอง สบายๆ

- Exteen ช่วงนี้ไม่ค่อยได้แวะเวียนไปหาบล็อกเพื่อนบ้านเท่าไรเลย ไม่ว่าจะเป็น ยูซึกิจัง น้ำ ท่านโฮ อินุคุง ฯลฯ ไว้จะไปค่อยๆทยอยตามอ่านนะคะ T^T แต่บล็อกตัวเองคงจะไม่ค่อยได้อัพแล้วล่ะ เพราะที่เราอัพๆไปมันไม่ค่อยมีสาระหรือเป็นประโยชน์เท่าไรเลย ก็เลยว่าจะไม่ทำดีกว่า

- และ Tirkx ที่ตอนนี้ไม่ค่อยได้โหลดเท่าไร เพราะที่ดองไว้ก็เยอะและ - -*

 

 

 

นี่แหละค่ะ ตอนนี้ติดพันอยู่แค่นี้ และจะพยายามไม่เพิ่มให้มันมากกว่านี้แล้วด้วย

"เวลาที่หายไป" จากการเล่นคอม...มันมีมากกว่าที่เราคิดนะคะ...

 

เพียงแต่ว่า ถ้าเล่นคอมแบบมีสาระ...ได้รับประโยชน์หรือความรู้...

 

ทดเวลาได้เนอะ ไม่ว่ากัน ^^